Πεπραγμένα (!) συνάντησης διημέρου 15-16 Ιουλίου στην Ανακασιά, σκέψεις, προεκτάσεις !!

Διαπιστώθηκε από τους κ.κ. συνέδρους ότι η επιλογή ένταξης των εργασιών στο πρόγραμμα επιδότησης, δίνει την δυνατότητα ολοκληρωμένης αναμόρφωσης του σπιτιού – κτισμάτων και περιβάλλοντος χώρου, αντιμετωπίζει δηλαδή πέραν των βασικών επισκευών και συμπληρώσεων του κυρίως σπιτιού, την αναμόρφωση του υπογείου, του κτίσματος Βασιλικής, τα ντάμια, την ανακατασκευή της αποθήκης- ερείπιου σε κατοικήσιμο χώρο και βέβαια την αξιοποίηση του περιβάλλοντος χώρου. Εργασίες που με μοναδική χρηματοδότηση τα ίδια κεφάλαια, δεν θα τα καταφέρουμε βέβαια να τα υλοποιήσουμε.
Η επιλογή αυτή οδηγεί σε μετατροπή του συγκροτήματος σε ξενώνα και λειτουργία του τουλάχιστον για μια πενταετία. Φάνηκε επίσης, ότι ο ξενώνας, σε οποιονδήποτε βαθμό και αν αξιοποιηθεί, θα πρέπει να λειτουργήσει με την μορφή ενός εταιρικού μεταξύ μας σχήματος και προς διερεύνηση είναι, εάν η εταιρία αυτή θα πρέπει να διευρυνθεί, καλύπτοντας και θέματα μεταβίβασης του ακινήτου στα παιδιά.

Μεγάλο μέρος της συζήτησης αναλώθηκε στον βαθμό αξιοποίησης του ξενώνα και στην προοπτική που ο καθένας δίνει στην επένδυση αυτή. Αναπτύχθηκαν δύο κυρίως απόψεις:

Η πρώτη, προβλέπει την πλήρη και ουσιαστική εκμετάλλευση του ξενώνα για εννέα μήνες, μετά την αφαίρεση ενός διαστήματος δύο περίπου μηνών το καλοκαίρι ( Ιουλ-Αυγ. ) και ανά 15 ημερών τα Χριστούγεννα και το Πάσχα για ιδία οικογενειακή μας χρήση. Και θα μένει βέβαια ελεύθερη η εκ μέρους μας χρήση και για το διάστημα του εννεαμήνου, αλλά με τον περιορισμό της πιθανής συνύπαρξης με άλλους επισκέπτες – πελάτες (και ίσως …πληρωμής του δωματίου !!). Προβλέπεται η πλήρης απασχόληση 1,5 έως 2 ατόμων και εξασφαλίζεται η διαρκής λειτουργία και διατήρηση ενεργού δραστηριότητας σε όλο το σπίτι και τα βοηθητικά κτίσματα και
ασφαλώς στον περιβάλλοντα χώρο. Μ’ έναν κατ’ αρχή υπολογισμό εκτιμήθηκε ότι μία πληρότητα περί το 30% για το εννεάμηνο μπορεί να εξασφαλίσει έναν ισοσκελισμό εσόδων – εξόδων. Έτσι, δεν υπάρχει δική μας οικονομική επιβάρυνση για την λειτουργία του (με την πληρότητα αυτή), μένει ανοικτή η προοπτική περαιτέρω ενεργοποίησης για μεγαλύτερη απόδοσή του και μας προσφέρεται η δυνατότητα διαμονής χωρίς καμία προγενέστερη φροντίδα ετοιμασίας και λειτουργίας του σπιτιού, έστω και αν υπάρχουν κάποιοι μικρότεροι ή μεγαλύτεροι περιορισμοί στην ελεύθερη χρήση από την οικογένεια.

Η δεύτερη άποψη προτείνει την ηπιότερη εκμετάλλευση με την μορφή παραχώρησης των βοηθητικών κτισμάτων σε τουριστικό γραφείο για ενοικίασή τους, όχι τόσο σε τουριστικούς επισκέπτες, όσο σε επισκέπτες επαγγελματικού ενδιαφέροντος, σεμιναρίων, κ.α. και την μερική απασχόληση ενός ατόμου – επιστάτη που θα έχει την φροντίδα της συντήρησης και διατήρησης του περιβάλλοντος χώρου και γενικότερα την επίβλεψη του συγκροτήματος. Θα πρέπει να διερευνηθεί βέβαια ποιες οι δυνατότητες εκμετάλλευσης των χώρων αυτών και το εύρος συνεργασίας με το γραφείο (απόδοση, ποιος έχει την φροντίδα παροχής υπηρεσιών, κλπ. ).

Στην πραγματικότητα δύο νομίζω ότι είναι οι κύριες επιθυμίες - ανησυχίες, όπως εκφράστηκαν και προέκυψαν από την συζήτηση:
α) η μη επιβάρυνσή μας μελλοντικά με αυξημένες δαπάνες λειτουργίας του σπιτιού, εάν είναι δυνατόν και η πλήρης εξάλειψη κάθε επιβάρυνσης και
β) η μη διατάραξη της ελεύθερης χρήσης του χώρου, ελεύθερης κίνησης και συμπεριφοράς στο χώρο αυτό, που όπως τον έχουμε ζήσει, έχει αποτελέσει τον ισχυρό κρίκο συνάντησής μας και σύσφιξης σχέσεων, δικών μας και των παιδιών.

Μία σύνθεση λοιπόν των παραμέτρων εκείνων από τις δύο παραπάνω προτάσεις, που θα μπορέσουν να ικανοποιήσουν τις δύο κύριες επιθυμίες μας, εάν σωστά τις έχω αποτυπώσει, είναι νομίζω εφικτή και θα είναι η ιδανική λύση. Έχω την εντύπωση ότι οι δύο απόψεις δεν απέχουν κατ’ ανάγκη τόσο πολύ μεταξύ τους. Π.χ. το σενάριο πλήρους λειτουργίας θα μπορούσε να ικανοποιήσει την β’ επιθυμία εάν δώσει προτεραιότητα και προωθεί την ενοικίαση των βοηθητικών κτισμάτων ( Βασιλικής, ντάμια, αποθήκη ), αφήνοντας πιο ελεύθερο το κυρίως σπίτι. Και τούτο όχι μόνο για λόγους ελεύθερων δικών μας επισκέψεων, αλλά και για λόγους φθοράς, δυνατότητας ανεμπόδιστης γενικότερα χρήσης ( ασφάλεια διακοσμητικών αντικειμένων – βάζα, πίνακες, βιβλία, …αλυσίδες, ευρήματα - όπως και προσωπικών αντικειμένων, ρούχων, κ.ά που θα μπορούσαμε να αφήνουμε στο σπίτι, μιας και υποτίθεται ότι όλοι μας θα το επισκεπτόμαστε τακτικότερα ).
Από την άλλη μεριά, η κατά κύριο λόγο ενοικίαση των πίσω κτισμάτων, μπορεί να εξασφαλίσει ένα εισόδημα που να ικανοποιεί την α’ επιθυμία. Εδώ ας σημειωθεί ότι κατατέθηκε και η πρόταση εκμετάλλευσης του αναμορφωμένου κήπου, σαν μεμονωμένου χώρου, χωρίς την σύμπραξη των κτισμάτων, με την επιλεκτική παραχώρησή του σε εταιρία catering για την οργάνωση δεξιώσεων. Ανεβασμένα πράγματα !!! Ενδιαφέρουσα πρόταση, μάλλον εφικτή και σίγουρα αποδοτική.

Άρα, με όλες αυτές τις σκέψεις, ίσως θα έπρεπε να μετατοπίσει κανείς την διαχωριστική γραμμή της επιλογής, μεταφέροντας το ερώτημα ανάμεσα σε α) ανάληψη από εμάς τους ίδιους των παρεχομένων υπηρεσιών ( με όλες τις συνεπαγόμενες και όχι αμελητέες βέβαια επιχειρηματικές επιβαρύνσεις, δεσμεύσεις και φροντίδες ) ή β) την υπεκμίσθωση κατά κάποιο τρόπο επιλεγμένων χώρων σε τρίτους, οι οποίοι με δική τους ευθύνη και φροντίδα, θα παρέχουν τις όποιες υπηρεσίες. Λίγο shop in shop προσεγγίζει η ιδέα αυτή !! Πάντως μια τέτοιας μορφής δραστηριότητα, δεν αντιβαίνει νομίζω στην επιχειρηματική δραστηριότητα μιας ξενοδοχειακής επιχείρησης και δεν θα έχουμε πρόβλημα με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την ένταξη στον αναπτυξιακό νόμο.
Και βεβαίως συμπληρωματικά, μπορούμε να δηλώνουμε ή να ενοικιάζουμε και εμείς οι ίδιοι δωμάτια σε επισκέπτες της επιλογής μας και με τις συνθήκες που εμείς οι ίδιοι επιλέγουμε. Και η απασχόληση ενός ανθρώπου σε ρόλο επιστάτη, εξασφαλίζει βέβαια την επίβλεψη όλων αυτών, όπως και την συντήρηση κήπου, σπιτιών, κλπ.

Αυτά λοιπόν, σαν πρώτες σκέψεις που ξεπήδησαν τις μέρες αυτές, αυθόρμητα, χωρίς βαθύτερη επεξεργασία, σε μια προσπάθεια να συνταιριάξουμε τον ιδιωτικό με τον ολίγο ή πολύ επιχειρηματικό χαρακτήρα του σπιτιού !

Πολλά φιλιά σε όλους
Δημήτρης
Από την αυλή της Ανακασιάς 19.7.06